سامانيس

سلام
روزی که اينجا رو درست کردم دلم ميخواست برای خودم و دوستام يک محل خودمونی باشه با هم درد و دل و صحبت کنيم.
جمع دوستای من الان يه مقدار گسترده تر شده. بعضی ها منو ديدند و بعضی ها فقط با هم چت کرديم.
بعضی ها از خيلی چيزهای زندگی من باخبرند و بعضی ها کمتر.
اما ميدونم که ما هيچکدوم همديگه رو خوب نميشناسيم. دوتا آدم تا زير يک سقف زندگی ميکنند و همديگه رو نميشناسند چه برسه به ما ها.
اما مهم اينکه من و دوستام با نيت خير و برای خوبی همديگه تلاش ميکنيم.
اگه بخواهيم موقع درد و دل دائم فکر کنيم که همديگه رو ميشناسيم يا نه که ميشيم مثل غريبه ها.
از همه دوستايی که به درد و دل ها و روضه ها و مشکلات فراوون من گوش کردن و باهام همدردی کردن ممنونم.
اگه هم با کسی همدردی کردم و به حرفاش گوش دادم وظيفه دوستی خودمو انجام دادم.
بذارين دوستتاتون باهاتون راحت حرف بزنن.
آرزوي من براي همه شما آرامش و شاديه..
همين.

نویسنده : سامان .... - ساعت ۸:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٢/٢   |    نظرات []   |    لینک ثابت

Powered By Persianblog.ir - Designed By Payam